Blog Życia Warszawy

Pieniędzy w budżecie – nawet najbogatszego miasta – nigdy za wiele i dlatego gospodarni włodarze stolicy postanowili sprzedać park w centrum Warszawy. – I bardzo dobrze. Miasto to nie las. Tu wieże budować trzeba – powiedzą pragmatyczni inwestorzy, którzy już zacierają ręce, by zakupić grunt w najlepszym miejscu w stolicy.

Pewnie chętnie nabyliby kawałek Central Parku albo Pól Elizejskich, ale tego terenu jakoś nikt nie planuje sprzedawać.

Nie chcę być posądzana o malkontenctwo, ale już słyszę utyskiwania urzędników: Jak nie budujemy w centrum miasta, to źle, teraz – jak chcemy budować – to też źle. Wiem: inwestycje są miastu potrzebne. Warszawiacy czekają na nie, jak ogrodnik na pierwsze wschodzące kwiaty. Ale właśnie samych kwiatów już niedługo w Warszawie nie będzie. A betonowo-szklana pustynia, z nie wiem jak piękną, strzelistą architekturą, nie jest miejscem przyjaznym człowiekowi.

Może więc zanim zabuduje się stary park i rozjedzie buldożerem kwiatowe klomby, warto posłuchać nie tylko ekonomistów. Może coś mądrego do powiedzenia ma pan od przyrody albo uczony od wiatrów i wody? Nasi włodarze mają wokół swoich domów dużo zieleni. Nie wycinają starych drzew w Wawrze, i, jeszcze nie, w Wesołej. Mają też nad sobą błękitne niebo. To w centrum jest pewnie droższe. Może też warto je sprzedać?

Opublikowano 3 czerwca 2008 o godzinie 6:28, w dziale Monika Górecka-Czuryłło, Warszawa. Możesz śledzić dyskusję przez RSS 2.0 . Możesz zostawić komentarz lub trackback ze swojej własnej strony.